![](/files/fa/news/1402/12/19/260047_290.jpg)
به گزارش خبرنگار خودروکار، عباس علیآبادی، در 23 خرداد سال جاری بود که به عنوان وزیر پیشنهادی دولت سیزدهم برای تصدی وزارت صنعت، معدن و تجارت به مجلس شورای اسلامی معرفی شد و تواتنست با ۱۸۷ رأی موافق، ۵۸ رأی مخالف، ۸ رأی ممتنع و ۲ رأی باطله کلید ساختمان سمیه را در دست بگیرد اما چه شد که علی آبادی بر خلاف تصور هنوز نتوانسته سوار بر اسب رام نشدنی وزارت صمت بشود و حتی نفرات کلیدی و معاونت های ستادی خود را منصوب کند.
یکی از معضلات اصلی وزارت صمت، انتصاب افراد غیر متخصص و فاقد توانایی و سابقه کافی در معاونت های ستادی و اصلی وزارت صمت در دوران فاطمی امین بود. موضوعی که پیش از این هم مسبوق به سابقه بود اما حضور تیم نه چندان قوی فاطمی امین در آستان قدس رضوی باعث شد تا هم سطح معاون ها در وزارت صمت افت بی سابقه ای داشته باشد و هم بعضا تصمیمات غیرکارشناسی ای از دل این وزارت خانه بیرون بیاید که تبعاتش هم وزیر وقت را با چالش رو به رو کرد و هم مردم را با مشکلات متعددی در تنظیم بازار و قیمت گذاری کالاها مواجه کند.
قول هایی که بعضا به پیشنهاد تیم معاونین و مدیران منصوب فاطمی امین از زبان وزیر پرکار اما پر اشتباه صمت رسانه ای و مانند بمب های ساعتی بر ساختمان سمیه آوار شد.
اما صرف نظر از کارنامه فاطمی امین یه سوال کلیدی و قابل تامل این است که آیا ایراد از خود وزیر وقت بود یا تیم منصوب به او؟ چطور می شود این همه ایراداتی که نمایندگان مجلس به عملکرد فاطمی امین در سوالها و استیضاح های انجام شده مطرح می کردند فقط با رفتن او برطرف شود؟!
نکته قابل تامل ماجرا اینجاست که علی آبادی برخلاف آنچه خودش هم تصور می کرد اداره وزارت صمت بسیار بزرگتر و پیچیده تر از آنچیزی است که به نظرش می آمد و او بر خلاف آنچه پیش از این در مپنا نشان می داد نه اقتدار لازم را در تصمیم گیری ها و انتصابتش دارد و نه اصلا تیم کارکشته، مناسب و کافی در کنارش می بیند.
علی آبادی در حالی نهمین ماه وزارت خود را پشت سر می گذارد که هنوز بسیاری از معاونین ستادی و مستقر در ساختمان خودش را هم تغییر نداده و نتوانسته تفکرات فانتزی خودش را در صنعت خودرو و دیگر صنایع مهم کشور پیاده سازی کند.
هنوز نه خبری از تغییر معاونین و مدیران ستادی و اجرایی در وزارت صمت است و نه تغییر نگرشی که نشان دهد او وزیر بهتری به نسبت فاطمی امین برای دولت رییسی و البته مردم خواهد بود.
همچنان بسیاری از معاونتها از جمله، معادن، صنایع، خدمات، سازمان حمایت، سازمان توسعه تجارت و ... از زمان وزیر قبلی بر صندلی های خود نشسته اند و نه خبری از تغییر افراد هست نه تغییر رویه ای در امور محوله.
برای مثال در صنعت خودرو بی آنکه امکان سنجی دقیق و منطقی در مورد تامین برق مورد نیاز برای برقی سازی گسترده خودروهای تولیدی باشد، پشت هم تفاهمنامه ساخت و واردات خودروهای برقی بین شرکتهای بزرگ خودروسازی با گروه مپنا امضا و رسانه ای می شود.
از یک سو صنایع دیگر با همان دست فرمان قبلی در حال مدیریت هستند و اوضاع معدن و تجارت هم تفاوت خاصی با زمان فاطمی امین نکرده است و حتی مدیران و معاونین این حوزه ها نیز هنوز منصوبین فاطمی امین هستند.
وجود این چنین معاونین و مدیران منصوب وزیر قبلی این سوال را در ذهن تداعی می کند که آیا این مدیران ناتوان بودند که حوزه های تحت مدیریت خود را به این اوضاع کشانده اند و یا این مدیران توانمند بودند و در زمان فاطمی امین قصور و کم کاری داشته اند که حالا علی آبادی بدون تغییر خاصی در معاونین ستادی و مدیران صنایع مختلف و مهم فولاد سازی، خودروسازی و ... با همان نفرات و با همان دست فرمان پیش می رود و انتظار معجزه دارد.
از سوی دیگر به گفته یک منبع آگاه برخی از مدیران علی آبادی در مپنا خودشان به دلایل مختلف ترجیح دادند آنجا بمانند و وارد کار پر زحمت و پر حاشیه وزارت صمت نشوند و تعدادی از مدیرانی که با او به وزارت صمت هم آمدند اکنون خواستار برگشتن به سرزمین امن و عاقبت بخیری در مپنا هستند.
آنچه مسلم است علی آبادی تاکنون نتوانسته به عنوان یک وزیر مقتدر حداقل نفرات خود را برای اجرای برنامه های مدنظرش در وزارت صمت و شرکتهای تابعه منصوب کند و بیشتر به نظر می رسد مانند برخی از وزرا فقط به دنبال مدیریت شرایط موجود و سپری کردن روزهای باقی مانده دولت سیزدهم به دور از تنش و درگیری با دیگر اعضای کابینه و نمایندگان مجلس است.
هرچند مجلسی ها در این سالها نشان داده اند که در هر شرایطی گذرشان زیاد به وزارت صمت می افتد، صرف نظر از اینکه علی آبادی آنجا نشسته و یا امین رییسی کلید دارد سمیه باشد.
انتهای پیام/